Και πάμε λοιπόν στο πρώτο μας βιβλίο. (Ναι, ξεκινάω πρόταση, παράγραφο, κείμενο ολόκληρο με "και". Μ'αρέσει το "και". Κουβαλάει κι άλλα πολλά μαζί του.) Δε δυσκολεύτηκα καθόλου να κάνω αυτήν την επιλογή, εντούτοις, προσπαθώ χρόνια να βγάλω ένα τοπ-φάιβ αγαπημένων βιβλίων, αλλά δεν... Το βιβλίο αυτό δεν είναι καινούριο, ούτε και παλιό. Δεν είναι εξαντλημένο ούτε και ξεχασμένο. Επιμένει να είναι μπεστ-σέλλερ ΚΑΙ σολντ άουτ σαν παράσταση. Και όχι άδικα. Είναι ένα βιβλίο που δεν χρειάζεται συστάσεις. Το μόνο που χρειάζεται, είναι να αφεθείς στις 252 του σελίδες και αυτές θα σου δείξουν το δρόμο. Έναν δρόμο που, εκ πρώτης όψεως, φαίνεται δύσκολος και στενάχωρος.
"Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ' αυτούς που θα το διαβάσουν." -μας λέει η Κατερίνα. Πράγματι, δεν περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από ένα αφήγημα που διηγείται τη ζωή μιας γυναίκας που πάλεψε και νικήθηκε από την ψυχική ασθένεια. Μια αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, σκληρή, ωμή, ζωντανή, αληθινή. Χωρίς στολίδια, φτιασίδια και ωραιοποιήσεις. Ένα οικογενειακό πορτραίτο όπου, αν παρατηρήσει προσεκτικά, κάθε αναγνώστης θα ανακαλύψει ένα μικρούλι χαρακτηριστικό από το δικό του "μαύρο" οικογενειακό πίνακα. Η "Κατερίνα" όμως δεν είναι "μαύρη".
Κάθε φορά που παρουσιάζω αυτό το βιβλίο σε ένα νέο αναγνώστη, που δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται, ακούω ακριβώς την ίδια φράση. Μα καρμπόν όμως. "Άπαπα μαυρίλα, πολύ βαρύ πράγμα, θα με πιάσει κατάθλιψη." Ναι, φαινομενικά το να διαβάζεις για μια γυναίκα που έπασχε από μανιοκατάθλιψη είναι βαρύ κι ασήκωτο. Και εδώ μπαίνει ο συγγραφέας. Δεν θα κρύψω τη λατρεία μου. Είμαι φαν. Τον διαβάζω. Τον αγαπώ. Το αξίζει και με το παραπάνω. Γιατί αυτός ο άνθρωπος έγραψε ένα "σκοτεινό" βιβλίο, που με γέμισε φως, ζεστασιά και αισιοδοξία. Αυτό είναι που προσπαθώ να περάσω στους άλλους. Ότι δε σε κάνει να θες να δαγκώσεις φλέβα. Σε κάνει να θες να δαγκώσεις σοκολάτα. Και το διπλανό σου-γνωστό ή άγνωστο-γιατί ή ζωή είναι πολύ μικρή για να μην αγαπάμε. Έχει πολύ αγάπη μέσα. Την αγάπη της Κατερίνας στον Πέτρο, στον Τάσο, στο Χατζιδάκι, στον Τσιφόρο-αγάπη που έδωσε, αγάπη που ήθελε να δώσει και αγάπη που δεν κατάφερε να δώσει.
Αυτά με τα φιλολογικά. (και δεν είμαι και φιλόλογος τρομάρα μου.)
Στο τεχνικό κομμάτι τώρα,.
Who-is-who: "Το βιβλίο της Κατερίνας", Αύγουστος Κορτώ. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Γιατί να το διαβάσω: Γιατί είναι απλά ΣΥ-ΓΚΛΟ-ΝΙ-ΣΤΙ-ΚΟ. (πεζό και τετριμμένο, είναι όμως.)
Σε ποιους απευθύνεται: Σε όλους όσοι διαβάζουν επειδή αγαπούν τα βιβλία και θέλουν να παίρνουν κάτι από αυτά. (Θα πάρετε πολλά.)
Σ.
"Αυτό το βιβλίο δεν έχει σκοπό να πληγώσει κανέναν, εκτός απ' αυτούς που θα το διαβάσουν." -μας λέει η Κατερίνα. Πράγματι, δεν περιμένει κανείς κάτι διαφορετικό από ένα αφήγημα που διηγείται τη ζωή μιας γυναίκας που πάλεψε και νικήθηκε από την ψυχική ασθένεια. Μια αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, σκληρή, ωμή, ζωντανή, αληθινή. Χωρίς στολίδια, φτιασίδια και ωραιοποιήσεις. Ένα οικογενειακό πορτραίτο όπου, αν παρατηρήσει προσεκτικά, κάθε αναγνώστης θα ανακαλύψει ένα μικρούλι χαρακτηριστικό από το δικό του "μαύρο" οικογενειακό πίνακα. Η "Κατερίνα" όμως δεν είναι "μαύρη".
Κάθε φορά που παρουσιάζω αυτό το βιβλίο σε ένα νέο αναγνώστη, που δεν έχει ιδέα περί τίνος πρόκειται, ακούω ακριβώς την ίδια φράση. Μα καρμπόν όμως. "Άπαπα μαυρίλα, πολύ βαρύ πράγμα, θα με πιάσει κατάθλιψη." Ναι, φαινομενικά το να διαβάζεις για μια γυναίκα που έπασχε από μανιοκατάθλιψη είναι βαρύ κι ασήκωτο. Και εδώ μπαίνει ο συγγραφέας. Δεν θα κρύψω τη λατρεία μου. Είμαι φαν. Τον διαβάζω. Τον αγαπώ. Το αξίζει και με το παραπάνω. Γιατί αυτός ο άνθρωπος έγραψε ένα "σκοτεινό" βιβλίο, που με γέμισε φως, ζεστασιά και αισιοδοξία. Αυτό είναι που προσπαθώ να περάσω στους άλλους. Ότι δε σε κάνει να θες να δαγκώσεις φλέβα. Σε κάνει να θες να δαγκώσεις σοκολάτα. Και το διπλανό σου-γνωστό ή άγνωστο-γιατί ή ζωή είναι πολύ μικρή για να μην αγαπάμε. Έχει πολύ αγάπη μέσα. Την αγάπη της Κατερίνας στον Πέτρο, στον Τάσο, στο Χατζιδάκι, στον Τσιφόρο-αγάπη που έδωσε, αγάπη που ήθελε να δώσει και αγάπη που δεν κατάφερε να δώσει.
Αυτά με τα φιλολογικά. (και δεν είμαι και φιλόλογος τρομάρα μου.)
Στο τεχνικό κομμάτι τώρα,.
Who-is-who: "Το βιβλίο της Κατερίνας", Αύγουστος Κορτώ. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.
Γιατί να το διαβάσω: Γιατί είναι απλά ΣΥ-ΓΚΛΟ-ΝΙ-ΣΤΙ-ΚΟ. (πεζό και τετριμμένο, είναι όμως.)
Σε ποιους απευθύνεται: Σε όλους όσοι διαβάζουν επειδή αγαπούν τα βιβλία και θέλουν να παίρνουν κάτι από αυτά. (Θα πάρετε πολλά.)
Σ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου